POWRÓT

[EN] 

GALERIA AWANGARDA

AKTUALNOŚCI    ARCHIWUM    O GALERII    KONTAKT    WYKŁADY   


ODCZAROWYWANIE. Proces ciągły

22.02 - 13.04.2008 / wernisaż: 22.02 godz.18:00

Podczas otwarcia m. in. Jerzy Kosałka prezentuje projekt nowego pomnika dla Wrocławia Krasnal ogniomistrz.



Obejrzyj całość performansu Kosałki na: Obiegu

ZWIEDZANIE WYSTAWY Z PRZEWODNIKIEM: W KAżDY CZWARTEK OD 16:00 DO 17:00



Aleka Polis, Zwierciadło prostych dusz, 2008

Odczarowywanie – proces ciągły

Tematem projektu są formujące i deformujące mechanizmy pamięci w jej relacji do historii, świadomości zbiorowej i mitycznych reprezentacji przeszłości. Po zielonogórskim debiucie (Odczarowanie) idea wystawy została przeniesiona do Wrocławia i rozbudowana poprzez ciąg inspirowanych i śledzonych przez kuratorki działań.
Odczarowanie wrocławskie pod zmodyfikowanym tytułem
Odczarowywanie - proces ciągły to wystawa zbudowana z nowych prac trzynastki współczesnych polskich artystów, luźno nawiązująca do zielonogórskiej edycji.

Udział biorą:

Paweł Althamer,
Tomasz Bajer,
Anna Baumgart,
Bogna Burska,
Grupa Sędzia Główny (Aleksandra Kubiak, Karolina Wiktor),
Rafał Jakubowicz,
Jerzy Kosałka,
Robert Kuśmirowski,
Anna Leśniak,
Joanna Rajkowska,
Aleksandra Polisiewicz,
Krzysztof Wałaszek

Realizacja zielonogórskiego projektu „Odczarowanie” (09.-10.2007, BWA w Zielonej Górze) stała się inspiracją do kontynuowania refleksji nad wymiarami funkcjonowania samej pamięci historii i procesów jakim podlega we współczesności. Pytania o przeszłość nabierają szczególnego znaczenia, zadane w kontekście konkretnego miejsca, przestrzeni, w której pamięć i jej świadectwa są przechowywane.

Takim charakterystycznym obszarem są tereny tak zwanych „Ziem Odzyskanych” – to Zielona Góra, ale może jeszcze wyraźniej Wrocław, którego historia niemal naturalnie kojarzy się z wielością nakładających się na siebie obrazów minionego czasu. Z jednej strony zapisany jest w nich nadmiar „pamięci oficjalnej”, służącej podkreślaniu tożsamości odzyskanej, czy raczej sankcjonowanej na nowo w zmienionych warunkach powojennej rzeczywistości, z drugiej strony – widoczny jest jej niedobór: obszary pamięci należące do dawnego miasta Breslau zostały wyparte lub zastąpione nowymi konstrukcjami.

Wykorzystując różne media (instalacje, rzeźba, wideo) artyści podejmują refleksję nad mechanizmami rządzącymi wizją przeszłości, próbę pokazania jak pamięć, czy raczej „post-pamięć” może funkcjonować we współczesnej świadomości. W jaki sposób historia bywa wypierana, manipulowana i kreowana. Wystawa „Odczarowywanie - proces ciągły” nie nawiązuje do jednej opowieści, ale do wielości wymiarów mówienia o minionym czasie. Poprzez odwołania do przeszłości pyta o miejsce pamięci w dzisiejszym świecie, stając się tym samym komentarzem do teraźniejszości.

Kuratorki: Joanna Stembalska, Małgorzata Devosges - Cuber

patronat medialny: TVP 3, Obieg, Krytyka Polityczna, Polskie Radio Wrocław, radio Ram, Bęc Zmiana, G-punkt, Wroclaw-life, e-wroclaw.com, EMPiK



Paweł Althamer, Abram i Buruś, 2007, fragment prezentowanego projektu

Na pracę Pawła Althamera składają się trzy realizacje zainspirowane wizją, jakiej doświadczył artysta w stanie hipnozy: podczas seansu powrócił do jednego ze swych poprzednich wcieleń. W widzeniu stał się chłopcem o imieniu Abram, który razem ze swoim psem Burusiem chodzi po gruzach zbombardowanej Warszawy w 1944 roku.





Paweł Althammer, Wodzowie kampanii - książeczka do malowania, 2007 oraz Paweł Althamer, Artur Żmijewski, Hipnoza, wideo, 2003
Dzięki uprzejmości Fundacji Galerii Foksal

Na projekt przedstawiany we Wrocławiu składają się; rzeźba „Abram i Buruś”, wideo Pawła Althamera i Artura Żmijewskiego "Hipnoza" (2003) będące zapisem hipnozy, oraz wykonana przez Pawła Althamera „książeczka do malowania” – „Wodzowie Kampanii” – wydana i dostępna dla widzów w formie tradycyjnej dziecięcej „malowanki”.
Realizacje ukazują połączenie losów osobistych z doświadczeniem powszechnej historii poprzez przekroczenie filtra czasu, pominięcie zapośredniczenia relacją świadków. Dotknięcie własnej przeszłości za sprawą sztuki, a w tym wypadku wizyjnego i poprzez wydźwięk bardzo osobisty - specyficznie transgresywnego doświadczenia -„wcielenia się w historię”, poprzez podróż w głąb samego siebie.



Anna Baumgart Natasza, 2007

Rzeźba Anny Baumgart „B9” („Natasza”) zainspirowana została doniesieniami medialnymi na temat odnalezienia Nataszy Kampusch – austriackiej nastolatki, która przez 8 lat przetrzymywana była w zamknięciu przez porywacza. Staje się obrazem zmediatyzowanej historii młodej kobiety. Figura przestawia Nataszę w momencie uwolnienia, gdy nakryta kocem, chroniąc swoją prywatność, opuszcza miejsce kilkuletniego więzienia. Tożsamość więzionej dziewczyny została „ukształtowana, a właściwie w szczególny sposób wypreparowana przez porywacza”. Stanowi niezwykły przykład indoktrynacji, stworzenia „świata równoległego” – alternatywnej wersji rzeczywistości na potrzeby manipulacji ofiarą. W przypadku Nataszy nastąpił częsty dla relacji ofiara – oprawca, system zależności, gdy ofiara w szczególny sposób „przywiązuje się” do oprawcy, który jest dla niej jedynym wykładnikiem rzeczywistości.





Bogna Burska, One more
footage z: Kansas City - Robert Altman
The Boondock Saints - Troy Duffy

Praca Bogny Burskiej „One More” to found footage będący zestawieniem dwóch filmów gangsterskich: Kansas City Roberta Altmana oraz „The Boondock Saints” Troy’a Duffy’ego. W obu pojawia się scena opowiadania zbliżonego żartu o wyraźnie rasistowskim wydźwięku, przekazywanego jednak w dwóch różnych wersjach. Opowiadana dwa razy historia wskazuje na niejednoznaczność przekazu, zależności postrzegania w zmieniających się kontekstach. Cytując fragmenty filmów i splatając je ze sobą wskazuje autorka na sensy ukryte w powszechnej świadomości – obnaża stereotypy obecne w postrzeganiu „innego” - głęboko zakorzenione uprzedzenia, wyraźnie widoczne w „niepoprawnym politycznie” dowcipie.





grupa Sędzia Główny, dokumentacja performance Rozdział LII

Praca duetu Sędzia Główny (Aleksandra Kubiak, Karolina Wiktor) złożona jest z czterech ekranów, na których wyświetlane są nagrania kobiet ludowego zespołu Wichowianki. Były one wysiedlone w 1945 roku z Bukowiny Rumuńskiej. Stojące parami na tle przesuwającego się pejzażu, ubrane w tradycyjne stroje – śpiewają o przemijaniu, przemianie "kobiecego" świata, konieczności przekroczenia ograniczeń. Ukazują jednostkowe losy kobiet i tworzonych przez nie społeczności, uwikłane w "wielką historię", na którą nie miały wpływu - zmiany granic, przesiedlenia - a których stały się mimowolnymi uczestniczkami. Dają świadectwo uniwersalności swoich losów na tle powszechnej historii.



Joanna Rajkowska: „Let me wash your hands” („Wymyję Ci ręcę”) (1994/2008) Jest to zdigitalizowana i zmontowana na nowo dokumentacja wideo performance, który Joanna Rajkowska przeprowadziła w 1994 roku podczas pobytu w Nowym Jorku (Sauce Place). Autorka wymyła ręce wszystkim chętnym w kuwecie napełnionej gęstą jodyną. Jest to pierwszy pokaz dokumentacji tego wydarzenia, dotykającego relacji międzyludzkich czy szerzej międzykulturowych, nawiązującego do „zmywania” win (charakterystyczny purpurowy kolor i gęstość „amerykańskiej” jodyny może przywodzić na myśl historię Lady Makbeth) poprzez sterylizujące właściwości jodyny, ale też pojednania, oczyszczania, początku dialogu, wspólnego uczestnikom doświadczenia. Jest to jedna z pierwszych prac poruszająca charakterystyczną dla artystki tematykę, której ostatnim przykładem jest słynny już projekt pt „Dotleniacz”.


Joanna Rajkowska, Let me wash your hands, kadr z filmu z 1994r., dvd z vhs 2008

Umyję ci ręce w jodynie. Zastanawiam się nad absurdalnością tej czynności: mycie czyichś rąk w jodynie. Cóż, jodyna myje i oczyszcza, zapobiega infekcji, rozkładowi i mnożeniu się drobnoustrojów. To sterylna dezynfekująca substancja. To wszystko prawda, jednak nie sprawi, że moje ręce i mój umysł będą czyste.
Joanna Rajkowska, NY 1994



Jerzy Kosałka, CosherCola, baner 2008



wernisaż wystawy z udziałem zespołu Wichowianki



Jerzy Kosałka, Rekonstrukcja, z cyklu Niemcy już przyszli, 2008



Anka Leśniak, Mostek Pokutnic, 2008



Jerzy Kosałka, Krzysztof Wałaszek, Przedpokój, 2008



Krzysztof Walaszek, Pamiętnik, 2007/2008



Tomasz Bajer, Alembicus Laboratory, 2008



Rafał Jakubowicz, Es beginnt in Breslau (Zaczyna się we Wrocławiu)





2008-02-28

komentarze do wydarzenia [5]

odczarowanie - autor: dr no
odpowiedzialność - autor: bwa
ODCZAROWYWANIE. Proces ciągły - autor: mosul
zaczarowani - autor: ala i as
no,no,no....... - autor: k




dodaj komentarz


BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej
ul. Wita Stwosza 32
PL 50-149 Wrocław
tel. 071/790-25-82
e-mail: info@bwa.wroc.pl

projekt strony © twożywo

starsza wersja strony