POWRÓT

[EN] 

GALERIA AWANGARDA

AKTUALNOŚCI    ARCHIWUM    O GALERII    KONTAKT    WYKŁADY   


Dla dzieci i dla dorosłych / For Kids and Adults

wystawa o zabawie, otwarcie 7 września o godz. 19tej



DLA DZIECI I DLA DOROSŁYCH
FOR KIDS AND ADULTS

wystawa o zabawie
the play exhibition

Artyści:
Nikos Arvanitis, Hubert Czerepok, Marko Crnobrnja, Marija Đorđević, Petra Feriancova, Karolina Freino, Nenad Jeremić, Alicja Jodko (DWF/Entropia), Vladimir Perić, Vedran Perkov, Joanna Rajkowska, Milorad Stajčić, Katarina Šeda, Janek Simon, Kama Sokolnicka, Predrag Terzić, Miloš Tomić, Vova Vorotniov, Zorka Wollny, Martin Zet

Kuratorki: Dušica Dražić, Anna Mituś, Una Popović i Joanna Stembalska

Galeria Awangarda, BWA Wrocław
7/09 - 02/10/2011

Wita Stwosza 32

WERNISAŻ: 7/09 od 7 do 9.00

Częścią wystawy będą spotkania, wykłady i warsztaty dla dzieci i dorosłych.

Program tu

i na ulotkach towarzyszących wystawie

organizatorzy: BWA Wrocław
Muzeum Sztuki Współczesnej Belgrad
Ciąg dalszy wystawy nastąpi w Salonie Muzeum Sztuki Współczesnej w Belgradzie: 4/11-4/12/2011


na zdjęciu: Petra Feriancova, Public Playgrounds – From My Dad’s Research (2010)


"człowiek bawi się tylko wtedy, kiedy jest w pełnym tego słowa znaczeniu człowiekiem i tylko wtedy jest w pełni człowiekiem, gdy się bawi" J. C. Friedrich Von Schiller, Listy o estetycznym wychowaniu człowieka, 1794

Prace prezentowane na wystawie “Dla dzieci i dla dorosłych / For Kids and Adults” podejmują temat zabawy i gry, zjawisk bez których nie można sobie wyobrazić ludzkiej wspólnoty. Interesuje nas rola jaką w jej dynamice -- powstawaniu, integracji, modyfikacji i dekompozycji -- pełnią przestrzeń (obojętne czy realna, czy wirtualna) oraz rozmaite spontaniczne (zabawa) i ustrukturyzowane (gra) ludyczne transakcje.

Zabawa kojarzy się wciąż z kulturą czasu wolnego, oddzieloną w nowoczesnych społeczeństwach od tego co produktywne, i jako taką, odsuniętą w sferę tego, co prywatne i niepoważne. Doświadczenia społeczne ostatnich dekad każą nam jednak spojrzeć na to rozdzielenie w sposób krytyczny, a na samą zabawę jako na inspirujące zdarzenie, w którym działamy w sposób niezależny od społecznej kontroli oraz indywidualnej, bądź grupowej celowości, uzyskując przestrzeń upragnionej wolności.



Zorka Wollny, Ucieczka z kadru, Ankara 2010


Analizując kulturę jako system zasad, hierarchii, zachowań, decyzji, manipulacji i akumulacji wiedzy można zdefiniować zabawę, jako działanie, za którego sprawą możemy dokonywać przesunięć i operacji w obrębie tego systemu. Tak rozumiana zabawa jest tworzona przez otoczenie, na które składają się przestrzeń - polityczna, społeczna i osobista - wywierając jednocześnie na to otoczenie wpływ. Zabawa odnosi się za razem do ruchu, spojrzenia, poszukiwania, twórczości. To one są “narzędziami”, które mogą być użyte w działaniu w (możliwym) procesie.

W tym sensie wystawa nawiązuje do postulowanego przez Fryderyka Schillera w „Listach o estetycznym wychowaniu człowieka” popędu zabawy (Spieltrieb), formacyjnego procesu, który opiera się czasowi, towarzysząc życiu człowieka od początku do końca. Jaques Ranciere w swojej książce “Estetyka jako polityka” dostrzegł rewolucyjny wkład tekstu Schillera w koncepcję zmiany politycznej, która możliwa jest tylko poprzez rewizję tego co on sam nazywa “podziałem zmysłowości” (to co i jak jesteśmy w stanie postrzegać zmysłowo jest warunkowane tym co akceptujemy, jako przypisaną nam funkcję we wspólnocie). Realna zmiana możliwa byłaby więc jeśli przestalibyśmy postrzegać sztukę i życie, zabawę i pracę, jako odrębne sfery (living form).


Predrag Terzic, izvodenje rada 25 x 15m, fot. Dusica Drazic

Żeby się bawić nie trzeba nic umieć ani wiedzieć. To zabawa stwarza warunki w których możliwe jest doskonalenie kompetencji i umiejętności (fizycznych, społecznych, politycznych), wreszcie akumulacja wiedzy. W zabawie opieramy się wyobcowaniu a zarazem zyskujemy osobistą wolność. Gdy ustalimy reguły, zabawa może przekształcić się w grę. W grze motywy się zacierają i często zamiast się bawić chcemy już tylko wygrać. Rywalizacja wytwarza potrzebę bycia najlepszym.


Marko Crnobrnja, Najpierw mnie

Odnosząc się luźno do historycznych kontekstów pojęcia zabawy, wystawa sięgać będzie do jej politycznego potencjału „działania” i transakcyjnego charakteru tworzącego wspólnotę. Eksplozja aktualizacji pojęć gry i zabawy w różnych dziedzinach od literatury po architekturę, zbiegła się w czasie w tej części Europy z istotnymi przemianami wolnościowymi (politycznymi i społecznymi), przypadającymi na przełom lat 80tych i 90tych ubiegłego wieku, ale krytyczny i społeczny potencjał gry był kluczowy już w latach 60tych i 70tych. Jego subwersywny potencjał ujawnił się m. in. w działaniach Fluxusu i Sytuacjonistów (z ich doświadczeń czerpały we Wrocławiu, Pomarańczowa Alternatywa, czy Luxus) zaś w byłej Jugosławi w sztuce licznych artystówi konceptualnych.

W projektach i pracach zaproponowanych przez zaproszonych przez nas artystów ujawnia się filozoficzny, estetyczny, ale też formacyjny i polityczny wymiar zabawy i gry, szczególne znaczenie sztuki w przestrzeniach publicznych i jej krytyczny charakter.

Częścią wystawy będą seminaria, wykłady i warsztaty dla dzieci i dorosłych. Szczegóły wkrótce.


Milorad Mica Stajcic, Over the Rainbow (2010)



Vladimir Peric, MUSEUM OF CHILDHOOD (2000-)



Vladimir Peric, MUSEUM OF CHILDHOOD (2000-)



Janek Simon, Elektromagnetyczny dzięcioł, 2011
Pień drzewa jest zrobiony ze styropianu, dzięcioł wycięty z kartonu. Wewnątrz pnia jest umieszczona rurka ze zwojnicą. Rytmiczne przyciskanie blaszki sprawi że papierowy ptak będzie naśladował ruchy prawdziwego stukającego w drzewo dzięcioła. (Tadeusz Rathman, Zrób Sam Vademecum - Dla Dzieci i Rodziców)
model: Janek Simon
podziękowania dla Jakuba de Barbaro (pomoc przy sesji zdjęciowej)

2011-08-23

komentarze do wydarzenia [0]





dodaj komentarz


BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej
ul. Wita Stwosza 32
PL 50-149 Wrocław
tel. 071/790-25-82
e-mail: info@bwa.wroc.pl

projekt strony © twożywo

starsza wersja strony