POWRÓT

[EN] 

GALERIA AWANGARDA

AKTUALNOŚCI    ARCHIWUM    O GALERII    KONTAKT    WYKŁADY   


Olaf Brzeski „Tylko dla moich oczu”

14.12.2012-17.02.2013


Olaf Brzeski, "Upadek człowieka, którego nie lubię", film 16 mm

Olaf Brzeski „Tylko dla moich oczu”

Galeria Awangarda
ul. Wita Stwosza 32
14.12.-17.02.2013

wernisaż: 14 grudnia 2012, piątek godz. 18.00

Kuratorzy Stach Szabłowski oraz Patrycja Sikora
(BWA Wrocław)

O nieczystej mocy tworzenia

Tylko dla moich oczu to tytuł wystawy, który mówi o ekskluzywności oglądania, o indywidualnym, nieprzekazywalnym doświadczeniu, o widoku, który jest przeznaczony tylko dla oczu artysty. Tym widokiem może być postać modela w zaciszu pracowni czy w plenerze, bezpośredni kontakt z obliczem drugiego człowieka, ale także obcowanie ze światem własnej wyobraźni, podsuwającej różne, nieraz złowrogie redakcje rzeczywistości, obnażające mroczną stronę ludzkiej natury, w którym działalność artysty bliska jest aktowi (s)tworzenia i destrukcji.

Gra z archetypicznym wyobrażeniem twórcy pojawia się w filmowej części Upadku człowieka którego nie lubię, przedstawiającej moment krystalizacji artystycznej wizji. Szkicująca ręka artysty jest jednocześnie czarcią łapą, lewą dłonią kogoś, kto podpisał pakt z Diabłem, kto niczym Pan Twardowski, zaprzedał mu duszę, by zyskać wyjątkową władzę. Szkicująca ręka urzeczywistniająca fantazję o śmierci nielubianego sąsiada, posiada zarówno moc tworzenia jak i uśmiercania. W drugiej części proces ulega odwróceniu – tytułowe „999” jest zarówno numerem pogotowia ratunkowego jak i odwrotnością Liczby Bestii  (666). Tym razem szkic przedstawia moment reanimacji. Spawacz, scalający elementy rzeźby staje się twórcą, generującym elektryczny impuls – tchnienie, niezbędne do Frankensteinowskiego przywrócenia życia raz uśmierconemu człowiekowi.

Zarówno Upadek oraz 999 są jednocześnie próbą zmierzenia się z klasycznymi problemami artystycznymi jak studium ruchu, portret czy przedstawienie sceny zbiorowej  przypominającej lekcję anatomii doktora Tulpa.  W instalacjach rzeźbiarskich, stanowiących kontynuację filmowych narracji,  Olaf Brzeski podejmuje także grę z niejednoznacznością materiału plastycznego. W obu przypadkach rysunek staje się trójwymiarową, efektowną instalacją rzeźbiarską, grającą z płaskością przestrzeni,  iluzją przeczącą pierwszemu wrażeniu.  Niejednoznaczność tworzywa staje się przedmiotem artystycznych rozwiązań w innych pracach. Jednym z wielu modeli pozujących Olafowi był jego przyjaciel Francis, palący haszysz aż do momentu upadku podczas sesji w pracowni. Kruchość i wiotkość postaci, ulotność i zmienność stanów świadomości zawarte zostały w rzeźbie, stworzonej z cienkich, połączonych ze sobą prętów, przypominających do złudzenia rozwiewaną przez wiatr słomę. Ciężki materiał, oszukujący widza swoją ulotną formą zastosowany został w analogiczny sposób w rzeźbie Z miłości do kobiety, przedstawiającej brutalny pojedynek dwóch mężczyzn, walczących o kobietę, ujętych w dynamicznym splocie.

Wśród modeli pozujących Olafowi znalazły się także kobiety – pracujące przy drogach prostytutki, wynajmowane za określoną stawkę. Tworzone w plenerze, a właściwie we wnętrzu samochodu portrety, powstawały w sytuacji wykorzystania przewagi wynikającej z posiadania kogoś na własność w zamian za pieniężny ekwiwalent. Szkice posłużyły ostatecznie do stworzenia serii rysunkowych portretów, wyrażających męskie pożądanie i fantazje, prowadzące do instrumentalizacji kobiecego ciała. Część wystawy poświęconą studium modela otwiera, a może raczej zamyka autoportret artysty jako „Pinokia”, bajkowego kłamczucha o rozbuchanym męskim ego, który ciągle oszukuje. Oddany ze znawstwem rzeźbiarskiego warsztatu, w klasycznym kontrapoście, bezwstydnie nagi różowością odczyszczonego brązu, jest niczym alter ego artysty obnażonego przed widzem.

Patrycja Sikora



Olaf Brzeski, szkic do "999" - drugiej części projektu składającej się z realizacji filmowej i instalacji, kończącej historię "Upadku człowieka, którego nie lubię"

Olaf Brzeski, ur. 1975, rzeźbiarz, autor instalacji i filmów. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.  Swoje prace pokazywał na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W 2009 roku nominowany do konkursu „Spojrzenia” (Nagrody Fundacji Deutsche Bank) organizowanego przez warszawską Zachętę. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.




Zdjęcie z planu filmu Olafa Brzeskiego pt. „Upadek człowieka którego nie lubię”, 2012, foto. Grzegorz Korczak (valium4kids)


Zdjęcie z planu filmu Olafa Brzeskiego pt. „Upadek człowieka którego nie lubię”, 2012, foto. Patrycja Sikora


Okładka szkicownika Olafa Brzeskiego


Olaf Brzeski, szkic do „999”, 2012


Olaf Brzeski, szkic do „999”, 2012


Olaf Brzeski, szkic do „999”, 2012

Wernisaż:











Zdjęcia ekspozycji poniżej - foto. Stanisław Sielicki


999, stal malowana, 2012




Upadek człowieka, którego nie lubię, stal malowana, 2012








999, stal malowana, 2012


Autoportret, brąz, 2012


Francis i haszysz, stal malowana, brąz, 2012




Z miłości do kobiety, stal, aluminium malowane, 2012







O wystawie napisali:
Dwutygodnik (Klara Czerniawska)
Obieg (Paweł Jarodzki)
Gazeta Wyborcza Wrocław (Agata Saraczyńska)


Relacja filmowa z wystawy Olafa Brzeskiego i Kuby Suchara we Wrocławiu:

O wystawach opowiadają: Olaf Brzeski, Kuba Suchar, Stach Szabłowski, Patrycja Sikora. Realizacja: Łukasz Hajduk, Anna Mituś.

2012-11-14

komentarze do wydarzenia [0]





dodaj komentarz


BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej
ul. Wita Stwosza 32
PL 50-149 Wrocław
tel. 071/790-25-82
e-mail: info@bwa.wroc.pl

projekt strony © twożywo

starsza wersja strony