POWRÓT

[EN] 

STUDIO

AKTUALNOŚCI    ARCHIWUM    O GALERII    KONTAKT    WIĘCEJ SZTUKI   


Sustainable art

sztuka wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju



Sustainable art
sztuka wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju

20.11.2013 - 13.12.2013
Studio BWA, ul. Ruska 46a/13, Wrocław
Wernisaż: 20.11.2013, środa, godz. 20.30
galeria czynna: od wtorku do piątku, godz. 16-19

Artyści:

Leszek Golec & Tatiana Czekalska, Milan Kohout, Piotr C. Kowalski & Joanna Janiak, Cecylia Malik, Grupa Val: Oleg Hryszczenko, Andrij Sakun, Kostiantyn Marcenkiwski, Olena Staranczuk

Kuratorka:
Patrycja Sikora

Termin „Sustainable art” nie ma dobrego tłumaczenia na język polski. Najbliższym odpowiednikiem „sustainable” jest pojęcie „zrównoważonego rozwoju”, oznaczającego działanie na rzecz harmonijnego współistnienia człowieka z otoczeniem, w taki sposób, który zapewni zachowanie ekosystemu w stanie umożliwiającym przetrwanie przyszłych pokoleń. Wiąże się więc ze świadomą aktywnością, której nieodzowną częścią jest uwrażliwienie na otaczający świat i kształtowanie odpowiedzialnej z nim relacji. Poszukiwanie twórczych związków z otoczeniem łączy artystów prezentowanych w ramach wystawy w Studio. Artyści ci podejmują w rozmaity sposób problem harmonijnego współistnienia w świecie, poszukują inspiracji w nieskończonym potencjale natury, działają na rzecz kształtowania świadomej postawy wobec otoczenia. Ich strategie są różnorodne, rozpięte między społecznym aktywizmem (Cecylia Malik, Milan Kohout, Leszek Golec & Tatiana Czekalska), poszukiwaniem naturalnych związków kulturowych między społeczeństwami (Grupa Val) i  fascynacją procesami zachodzącymi w przyrodzie (Piotr C. Kowalski & Joanna Janiak).

Wystawa towarzyszy międzynarodowej konferencji naukowej organizowanej przez Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego i profesor Annę Markowską pt. Sustainable art, sztuka wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju, 20-21.11.2013, ul. Szewska 36, Wrocław.
Założeniem połączenia konferencji z wystawą jest umożliwienie wspólnej dyskusji teoretyków i artystów na dany temat, wymiana idei i poglądów. Taka formuła sprawdziła się już trzykrotnie: w 2010 wystawa w Studio BWA i konferencja odbywała się pod hasłem Dla Ciebie chcę być biała i dotyczyła mniejszości narodowych i etnicznych w sztuce polskiej po 1945 roku, a w 2011 międzynarodowej konferencji Strategie trickstera w praktyce artysty i kuratora towarzyszyły pokazy i akcje artystyczne w Studio BWA pt. Łobuzy, szachrajki, pasożyty, a w 2012 roku konferencji Polityka wymazywania. Pamięć, etos, reprezentacja oraz tyrania idei i widzialności, towarzyszyła wystawa Wymazywanie. Ćwiczenia z pamięci, prezentująca wrocławskich twórców.
W tym roku w ramach konferencji (21 listopada) zabiorą głos artyści prezentowani na wystawie Sustainable art.

www.opposite.uni.wroc.pl
www.facebook.com/KonferencjeBWA




Milan Kohout, Granica między Czechami i Niemcami, prywatny performans


Leszek Golec, Tatiana Czekalska, Avatar Bio/Logical II, foto: z archiwum artystów


Leszek Golec, Tatiana Czekalska, Klara podczas wystawy w galerii ART in GENERAL w N.Y. 2002, foto: z archiwum artystów


Piotr C. Kowalski, Obraz smaczny w kole, wiśnie na płótnie bawełnianym w połowie zagruntowanym, 2010, foto: Bartłomiej Tyrcha


Joanna Janiak, Piotr C. Kowalski, Obraz mroźny -17 st.C., 2011, foto: Krzysztof  Morcinek


Cecylia Malik, Prądnik pod Alejami Pokoju, z cyklu 6 rzek, 2011-2012, foto: z archiwum artystki


Cecylia Malik, Prądnik, z cyklu 6 rzek, 2011-2012, foto: z archiwum artystki


Kostiantyn Marcenkiwski, Droga do morza, z serii Związek. Droga do morza (Odessa-Gdańsk), 2012, kadr z filmu



MILAN KOHOUT (ur. 1955)
Czeski artysta, performer, pisarz, poeta, nauczyciel akademicki, sygnatariusz Karty 77. W 1986 roku za aktywną działalność w podziemnym ruchu oporu (tzw. „drugiej kulturze”) został zmuszony do opuszczenia Czechosłowacji. Po otrzymaniu azylu w USA, osiadł w Bostonie, gdzie ukończył the School of the Museum of Fine Arts. Prowadził wykłady na TUFTS University i w Massachusetts College of Art and Video przy The New England Institute of Art w Bostonie. Od 1994 roku jest członkiem grupy artystycznej Mobius (www.mobius.org). W 2009 roku był kuratorem wydarzeń w ramach 10th Open Performance Art Festival w Pekinie. W swojej twórczości, prezentowanej w wielu krajach na świecie, podejmuje temat praw człowieka i mniejszości narodowych oraz polityki, w tym krytyki zarówno kapitalizmu jak i komunizmu, a także fundamentalizmu religijnego. Jego działania, performansy i akcje nastawione są na wywieranie wpływu na żywy organizm społeczny. Nierzadko stają się radykalnymi manifestacjami artystycznymi, operującymi gorzką, bezpardonową ironią wymierzoną w paradoksy systemu, rasizm, wyzysk, społeczne nierówności, a także w status i definicję roli artysty w społeczeństwie. W Studio BWA Milan Kohout zaprezentuje dokumentację wybranych działań i wystąpi w roli performera w czasie otwarcia wystawy.

TATIANA CZEKALSKA (ur. 1966) & LESZEK GOLEC (ur. 1959)
Łódzcy artyści Tatiana Czekalska (absolwentka łódzkiej ASP) i Leszek Golec (fotograf, od 1985 roku związany z Centrum Polskiej Rzeźby w Orońsku), działają w duecie od 1996 roku. Razem tworzą akcje, performansy, obiekty i instalacje; w swoich pracach łączą różne media — rzeźbę, dizajn, fotografię, animację. Ważnym, stale pojawiającym się wątkiem w ich twórczości jest harmonijne współistnienie człowieka z innymi istotami, koegzystencja oparta na poszanowaniu życia w każdym, nawet najdrobniejszym przejawie. W prezentowanej w Studio pracy z serii Avatary, stworzyli wizualizację przedstawiającą model w kształcie ludzkiej dłoni. Między palcami, w bezpiecznej „kapsule”, schronienie znaleźć mogą owady. Ręka twórcy, nawiązująca do ikonograficznych przedstawień Manus Dei, zapewnia ocalenie dla bytu, które w procesie reinkarnacji otrzymało – jak w opisie do pracy wspominają artyści – „niekorzystne, tymczasowe ciało owada”. To dłoń zbawcza, która może zarówno udzielić mu schronienia, jak i przenieść go w bezpieczne miejsce. Inne, powstałe w tej serii Avatary, to różnych kształtów instrumenty służące najmniejszym formom życia, które wykonane zostały z najszlachetniejszych materiałów – srebra i złota. Ich odbiorcami w przestrzeni galerii są nie tylko ludzie zapraszani do ekspozycyjnych sal, ale i domowe zwierzęta (jak koty, czy psy). Istoty nie-ludzkie, wbrew antropocentrycznej perspektywie, zyskują tym samym podmiotowość niejako podwójnie – są zarówno bohaterem, jak i odbiorcą obiektu sztuki, obdarzonym własną, odmienną od ludzkiej umiejętnością jego percepcji.

CECYLIA MALIK (ur. 1975)
Jest absolwentką Wydziału malarstwa krakowskiej ASP. Zajmuje się malarstwem, fotografią, performansem. Jej działania odnoszą się do konkretnych sytuacji, z którymi ma do czynienia na co dzień. Jako artystka stara się aktywizować lokalne społeczności dla ochrony ich interesów (jak w przypadku działań przeprowadzanych w ramach kolektywu Modraszek). W 2011 roku artystka rozpoczęła trwający rok – od wczesnej jesieni 2011 do późnego lata 2012 – projekt poświęcony sześciu krakowskim rzekom, które postanowiła przepłynąć w łodzi wykonanej z materiałów z odzysku. Autorka w opisie przedsięwzięcia, zamieszonym na swojej stronie (cecyliamalik.pl/rzeki/ rz-opis.html) zaznacza: „Każdy wie, że przez Kraków przepływa Wisła, ale pozostałe rzeki są już bardzo mało znane. Z perspektywy miasta właściwie ich nie widać, zresztą prawie nikt się rzekami nie interesuje, nie napędzają młynów, nie dają wody ani pożywienia. Są za to korytarzami ekologicznymi, rezerwatami przyrody, gdzie żyją miejskie zwierzęta, nielegalnymi ściekami i śmietnikami. Chciałam przypomnieć ich imiona i pokazać zagrożone piękno”. Cecylia przemierzyła nurty każdej z rzek, eksplorując rodzinne miasto, w którym mieszka od urodzenia, z zupełnie innej, nieznanej dotąd perspektywy. Jej towarzyszem na czas rozpoznania terenu był najpierw ornitolog Kazimierz Walasz, a następnie, już podczas samodzielnego przemierzania trasy, operator Piotr Pawlus, filmujący rozpisaną na wiele miesięcy podróż, której przebieg w czasie odmierzały zmieniające się pory roku. W 2012 roku, Artystka zorganizowała dla krakowian akcję pn. Wodna Masa Krytyczna, polegającą na wspólnym spływie rzeką na pokaz filmów (odbywający się w ramach Festiwalu Artboom pod mostem Grunwaldzkim). Mieszkańcy przynieśli ze sobą wówczas pontony, dmuchane materace, tratwę z butelek PET, deski surfingowe i kajaki. Zgodnie z pragnieniem artystki, wspólne spływy powinny stać się tradycją, która może przyczynić się do przywrócenia rzek miastu. Zainteresowanie Cecylii Malik losem rzek zaowocowało akcją w krakowskim Bunkrze Stuki (13 marca -27 kwietnia 2013), mającą na celu obronę rzeki Białki przed regulacją. W jej ramach artystka, przy pomoc wielu chętnych przybywających do galerii, uplotła w czasie niecałych dwóch miesięcy 6,5-kilometrowy warkocz z pasków materiału, który stał się symbolem protestu przeciwko działalności szkodliwej dla ekosystemu.

GRUPA VAL / THE VAL GROUP
OLEH HRYSZCZENKO (ur. 1985), ANDRIJ SAKUN (ur. 1986), KOSTIANTYN MARCENKIWSKI (ur. 1987), OLENA STARANCZUK (ur.1986)

Grupa Val została założona w 2010 roku w Kijowie przez czworo młodych artystów, związanych z kijowskim Instytutem Sztuki Użytkowej i Projektowania oraz tamtejszą Akademią Sztuk Pięknych. W ramach działalności kolektywu powstają projekty łączące różne dyscypliny sztuki (projektowanie graficzne, wideo, land art, sztukę książki, plakat, dizajn, nowe media). Twórców interesują związki między nowymi trendami i tradycją, funkcjonalność rzeczy i relacje zachodzące między zjawiskami. Prowadzą artystyczny blog (valkadruk.blogspot.com), poświęcony sztukom wizualnym oraz ich roli w społeczeństwie. Prezentowany w Studio BWA cykl prac pt. Związek, jest rozpisanym na różne głosy projektem wideo, którego każda z części dotyczy rozmaicie rozumianych relacji i powiązań (człowieka z przedmiotem, z naturą, z kulturą własną i obcą). Podczas podróży i pobytu w Polsce artyści zrealizowali filmy podejmujące kwestie podobieństw i różnic, w tym celu między innymi połączyli oba morza – Czarne i Bałtyckie – transmisją Skype, na której możemy porównać wczasowiczów wypoczywających na molo w Sopocie i Odessie (film Oleny Staranczuk), przewieźli w słoiku wodę z Morza Czarnego do Bałtyku, dokonując zapisu podróży (składającego się na swoisty film drogi) z perspektywy kamery umieszonej wewnątrz naczynia (film Kostiantyna Marcenkiwskiego). Dla Oleny Staranczuk zakupy na pchlim targu w Warszawie i Kijowie stają się impulsem do wysnucia opowieści o właścicielach wynalezionych tam przedmiotów. U Oleha Hryszczenko zarówno wyjście nad brzeg wody, jak i wizyta w bibliotece są pretekstem do pracy z nośnikami znaczeń. Artysta pisze Bałtyckie listy na mokrej plaży, napływające fale, niczym cenzor, wymazują znaczenia, współtworzą przekaz. Innym razem, po wizycie w warszawskiej bibliotece, odtwarza przy pomocy graficznych znaków system segregacji zgromadzonej tam wiedzy, nanosząc je na książki zakupione przypadkowo na targowisku w Warszawie. Dla artystów z grupy Val Polska jest krajem do którego z chęcią podróżują, z którym poszukują więzi i dialogu na wielu poziomach.

JOANNA JANIAK (ur. 1955) & PIOTR C. KOWALSKI (ur.1951)
Piotr C. Kowalski jest malarzem, profesorem, prowadzi pracownię malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Od ponad dwudziestu lat tworzy obrazy realizowane bezpośrednio w naturze. Do ich wykonania wykorzystuje nie tylko farby, ale i siły przyrody – wiatr, deszcz, mróz, kurz, dym, owoce. Tak powstały między innymi cykle Żywa Natura, Obrazy Jagodowe oraz Obrazy smaczne. Opadające z drzewa owoce tworzą na częściowo zagruntowanym płótnie kompozycję, ich soki wypełniają powierzchnię plamami. Artysta, umieszczając płótno wprost pod drzewem, dokonuje „kadrowania” rzeczywistości, wybiera miejsce w którym rozegra się proces zapisu, pozostawiając efekt końcowy naturalnym czynnikom. Obrazy przechodnie i przejezdne z kolei powstają w środowisku wytworzonym przez człowieka, w tkance miejskiej. Pozostawione na ulicach podobrazia zostają zadeptane przez przechodniów i gołębie, rozjechane przez samochody i rowerzystów, dzięki czemu stopniowo uwidoczniona zostaje faktura nawierzchni, ze studzienkami kanalizacyjnymi, kształtem bruku i zapisaną w nich historią miejsca (www.piotrckowalski.pl).
Joanna Janiak studiowała filozofię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i Uniwersytecie Warszawskim. Jest dziennikarką i producentką, współpracowała z TVP prezentując filmy o sztuce. Jest współautorką cykli Megabajty malowania (2004) i Obrazy mroźne (od 2009), tworzonych wspólnie z Piotrem C. Kowalskim. Obrazy te powstają dzięki eksperymentom z ekspozycją na niskie temperatury farb wodnych o różnej konsystencji, nakładanej na różne podłoża (płyty metalowe, szklane, laminaty). Mróz krystalizujący wodę tworzy przypominające kwiaty fraktalne wzory, których ostateczny układ nie jest możliwy do przewidzenia. Gest artysty sprowadzony jest tym samym do minimum, bowiem czynniki pogodowe jak nasłonecznienie, wilgotność powietrza i wiatr oraz właściwości fizyczne zastosowanego podobrazia współtworzą ostateczny efekt. W Studio BWA obrazy można nie tylko obejrzeć, ale i usłyszeć, dzięki instalacji dźwiękowej stworzonej przez współpracującego z artystami kompozytora Rafała Zapałę.

Zdjęcia z wystawy w STUDIO BWA

















Performans Milana Kohouta w STUDIO BWA w dniu 20.11.2013




2013-11-08

komentarze do wydarzenia [0]





dodaj komentarz


BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej
ul. Wita Stwosza 32
PL 50-149 Wrocław
tel. 071/790-25-82
e-mail: info@bwa.wroc.pl

projekt strony © twożywo

starsza wersja strony