POWRÓT

[EN] 

GALERIA AWANGARDA

AKTUALNOŚCI    ARCHIWUM    O GALERII    KONTAKT    WYKŁADY   


Katarzyna Kozyra / 16.02 - 25.03.2007

W SZTUCE MARZENIA STAJĄ SIĘ RZECZYWISTOŚCIĄ



wernisaż z udziałem artystki: 16 / 02 o godz. 18.00

Od 2003 roku Katarzyna Kozyra realizuje projekt W sztuce marzenia stają się rzeczywistością obejmujący serię performansów, spektakli parateatralnych, happeningów z udziałem publiczności oraz fi lmów. Kozyra jest tu zarówno reżyserem, głównym aktorem, jak i tworzywem w rękach mistrzów-przewodników: Glorii Viagry i Maestra, którzy pomagają jej wcielać się w różne role. Jednak zarówno w przypadku Glorii, berlińskiego transwestyty, dla artystki – wzoru „prawdziwej kobiecości”, jak i Maestra, nauczyciela śpiewu operowego, Grzegorza Pitułeja, świat, w który wprowadzają swą uczennicę jest pełen sztuczności, konwencji i pozy.

Takie też staje się każde z artystycznych wcieleń Kozyry – diwy operowej, drag queen, Olimpii z opery Offenbacha, czy bajkowej Królewny Śnieżki. W BWA Wrocław widzowie będą mogli zobaczyć na dużych projekcjach i małych monitorach wszystkie filmy i zapisy performansów, które powstały podczas projektu „W sztuce marzenia stają się rzeczywistością” uzupełnione o realizacje "The Midget Gallery" i "Lou Salome". Podczas otwarcia wystawy artystka, wraz ze wszystkimi bohaterami tego projektu (Gloria Viagra, Maestrem oraz karzełkami) weźmie udział w kolejnym performansie.

kurator: Hanna Wróblewska

wystawa czynna codziennie (z wyjątkiem poniedziałków) w godz. 11. - 18.
ceny biletów: 8 i 4 PLN

Hanna Wróblewska (kurator wystawy)




fot. Marcin Oliva Soto, copyright © K. Kozyra

KATARZYNA KOZYRA jedna z najsłynniejszych polskich artystek. Od swego dyplomu p.t. Piramida zwierząt na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych okrzyknięta została skandalistką, a jej twórczość wpisano w nurt sztuki krytycznej. Rozgłos Piramidy (1993), spowodowany rejestracją filmową uśmiercania i wypychania zwierząt użytych do zbudowania rzeźby, ujawnił społeczne przyzwolenie na masowe ich zabijanie w rzeźniach i hipokryzję obrońców ofiar artystki. Przyczynił się też do szerokiej, medialnej dyskusji o granicach sztuki.

Następna realizacja, Więzy krwi (1995), przedstawiająca artystkę i jej kaleką siostrę na tle chrześcijańskiego Czerwonego Krzyża i islamskiego Czerwonego Półksiężyca nie została odczytana jako metafora bratobójczej walki, komentująca tragedię Jugosławii, ale wywołała zarzuty o „nadużycie” symboli. Kolejne dzieło artystki, Olimpia (1996) - w którym pokazuje siebie poddawaną zabiegom chemioterapii - jest głosem o odrzuceniu, strachu i samotności, wynikających z choroby, starości lub niskiej pozycji społecznej. Autorka w przejmujący sposób pokazała prawdę o sobie, nadając jej wymiar uniwersalny i po raz kolejny dotknęła przemilczanych tematów.

W 1997 roku w budapeszteńskiej łaźni dla kobiet, przy użyciu ukrytej kamery, artystka realizuje wideo-instalację p.t. Łaźnia. Przekracza w niej ponownie społeczne normy, zarówno w sposobie realizacji jak i samej zawartości dzieła. Demaskuje stereotypy funkcjonowania kobiecego ciała w kanonie estetycznym. Uważni obserwatorzy dostrzegli inspiracje Kozyry nawiązaniami do Ingresa i Rembrandta. Podobnie jak odczytano odniesienia do Muzykantów z Bremy braci Grimm i obrazu Olimpia E. Maneta. Ten rodzaj dialogu z historią sztuki przysporzył artystce uznania. Jej wysokie notowania wzmocniło jeszcze wyróżnienie honorowe na 48 Biennale Weneckim za pracę „Łaźnia męska”(1999), w której tą sama metodą zarejestrowała sytuacje i zachowania mężczyzn. Dodatkowym elementem realizacji był zapis własnej przemiany w mężczyznę.

Z inspiracji oryginalną choreografią Wacława Niżyńskiego do Święta Wiosny Igora Strawińskiego powstała wideo-instalacja „Święto wiosny” (2002). Kozyra zinterpretowała 4,5 minuty kulminacyjnego dla baletu tańca. Rozszerzyła warstwę znaczeniową i wzmocniła wymowę o wątki egzystencjalne. Bliska tej realizacji była kolejna wideo-instalacja p.t. ”Lekcja tańca” - inspirowana innym baletem Strawińskiego, „Pietruszką” - wykorzystująca podobne zabiegi (powtórzenie, zamiana płci).

Z 2002 roku pochodzi „Kara i zbrodnia” – film dokumentujący destrukcyjne działania grupy, zafascynowanej para-militarnymi zabawami (postacie w maskach pin-up girls oddają się strzelaniu w przestrzeń, operują miotaczami ognia, symulują eksplozje w piachu). Również w tej realizacji Kozyra miesza konwencje, manipuluje płcią, odwraca pojęcia zbrodni i kary, pozostawiając widzowi zadanie identyfikacji, co jest czym.

Katarzyna Kozyra mieszka obecnie w Berlinie, gdzie w 2003 roku była stypendystką DAAD. Jej realizacje powstają w większości za granicą, a ona znana jest na międzynarodowej scenie artystycznej.

Opr. Nina Hobgarska

Więcej informacji na stronie artystki:
http://www.katarzynakozyra.com.pl, www.themidgetgallery.com

2007-01-19

komentarze do wydarzenia [16]

Artystka wspaniała - autor: Janatur.
Było, jest i będzie...:) - autor: Monika :)
dym w wc - autor: juntajuje
dym w wc - autor: her
temat - autor: juntajuje
kozyra - artystka - autor: nina
o e midget gallery madafaka - autor: juntajuje
ta SZTUKA - autor: gr0ovstah
ta SZTUKA - autor: gr0ovstah
dla mnie bomba czekam na dalsze tego typu dzialania - autor: hel
TO JUZ BYŁO! hahaha - autor: TO JUZ BYŁO! hahaha
różnice między sztuką a SZTUKĄ - autor: karol
oj ta biedna sztuka i ci ogłupiali krytycy - autor: anioł
dzięki Halinie - autor: info bwa
dzięki Halinie - autor: info bwa
bez tematu - autor: Halina




dodaj komentarz


BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej
ul. Wita Stwosza 32
PL 50-149 Wrocław
tel. 071/790-25-82
e-mail: info@bwa.wroc.pl

projekt strony © twożywo

starsza wersja strony