„Krótkie wakacje” w Berlinie

Instytut Polski w Berlinie w marcu przemieni się w Transsanatorium. Pomysł jest odpowiedzią na współczesne kryzysy i prototypem usługi miejskiej.

Tak jak gruźlica odmieniła nowoczesną architekturę, tak dzisiejsze kryzysy – pandemia, migracja i zmęczenie – zmieniają miasta w imię regeneratywnej przyszłości – opowiadają twórczynie wystawy „Krótkie wakacje”. Ekspozycja ma odpowiadać na pytanie, jak infrastruktura społeczna może wspierać zdrowie, adaptację do zmian klimatycznych i włączać ciała w lokalny ekosystem.

Berlińska adaptacja projektu prezentowanego w Pawilonie Polskim na Triennale w Mediolanie w 2025 roku odpowiada na jedno z najważniejszych wyzwań współczesności, jakim jest nierówność. Autorki proponują frapującą, inkluzywną wizję miejskiej infrastruktury sanitarnej, która sięga po liczne, zakorzenione w historii urbanistyki i higieny koncepcje sanatoryjne, zapewniające dostęp do wytchnienia i komfortu – tak potrzebne „społeczeństwom wyczerpania”.

Wystawa „Krótkie wakacje” definiuje na nowo komfort jako troskę i redystrybucję. Zwiedzający wypoczywają, doświadczają dźwięków, zapachu i obrazów, rozważając, czym jest dziś dla nich higiena. Tytuł to nawiązanie do pochodzącego z 1975 roku filmu Vittorio De Siki. Transsanatorium zaprojektowane przez architektkę Aleksandrę Wasilkowską łączy funkcjonalizm z duchowością, przekształcając miejskie odpady – ciepło, glebę, szarą wodę – w zasoby służące odnowie, przyjemności i zdrowiu. Stanowi tym samym prototyp usługi miejskiej, będącej transkulturową i transgatunkową przestrzenią.

Informacje praktyczne: