„Forms of Meaning”. Współczesna polska ceramika na VI Międzynarodowym Triennale Ceramiki UNICUM 2026 w Lublanie

Ceramika to dziś już nie tylko rzemiosło – coraz częściej staje się polem eksperymentu i opowieści o współczesności. W Lublanie, w ramach VI Triennale Ceramiki UNICUM 2026, od 15 maja będzie można zobaczyć prezentację prac młodego pokolenia polskich artystek, artystów oraz projektantek i projektantów. Wystawa „Forms of Meaning. Contemporary Polish Ceramics” będzie jednym z wyraźniejszych akcentów tegorocznej edycji.

Ekspozycja, przygotowana jako część programu „Beyond Use” organizowanego przez Center Rog, potrwa od 15 maja do 5 września 2026 roku. Międzynarodowe Triennale Ceramiki UNICUM to prestiżowa wystawa organizowana co trzy lata przez Muzeum Narodowe w Słowenii we współpracy z Center Rog, będąca platformą dla twórców i twórczyń z całego świata i miejscem prezentacji najnowszych, innowacyjnych realizacji. Wydarzenie pełni rolę katalizatora nowych trendów i promuje zrównoważone praktyki, zachęcając do stosowania przyjaznych środowisku materiałów i technik.

Wystawa polskiej ceramiki jest jednym z najważniejszych elementów tegorocznej edycji wydarzenia, a zarazem najbardziej skupioną, kameralną narracją w ramach szerokiego, międzynarodowego programu. Kuratorka Mika Drozdowska zaprosiła trzynaścioro artystów, artystek, projektantów i projektantek z Polski, by pokazać, jak dziś pracuje się z gliną: nie tylko jako materiałem, lecz także jako nośnikiem znaczeń, pamięci, relacji i odpowiedzialności. Na wystawie znajdą się prace Bartosza Brylewskiego, Aleksandry Liput, Leny Majsiak, Anji Marschal, Kariny Marusińskiej, Natalii Kopytko, Pawła Olszczyńskiego, Igi Staszczak, Dominiki Kulczyńskiej, Aleksandry Pulińskiej, Huby Studio (Jakub Ciemachowski, Piotr Kołakowski) oraz Zbioru (Antonina Wolska, Iga Staszczak).

„Po mocnej obecności polskiego designu na mediolańskim Salone del Mobile przenosimy się do Lublany na Triennale, które oferuje kuratorską perspektywę, skupioną na materiale, eksperymencie i refleksji nad samą istotą przedmiotu. To dla nas szczególnie ważne, bo przy tak silnej polskiej reprezentacji to wydarzenie zyskuje nową rangę w regionie i pozwala inaczej opowiedzieć o współczesnym polskim projektowaniu” – podkreśla Olga Wysocka, dyrektorka Instytutu Adama Mickiewicza.

Prezentowane prace sytuują się między designem a sztuką współczesną, między funkcją a jej podważeniem. Obiekty użytkowe tracą oczywistość – stają się pretekstem do pytań o ciało, codzienność, relacje z przedmiotami, pamięć, środowisko i przyszłość projektowania. W centrum wystawy znajduje się przekonanie, że znaczenie nie jest wpisane w obiekt raz na zawsze, lecz powstaje w relacji: z materiałem, procesem, użytkownikiem i kontekstem.

„Ceramika zawsze była blisko życia – obecna w codziennych gestach, rytuałach i sposobach używania. W polskim kontekście rozwijała się równolegle między przemysłem a praktyką studyjną, między produkcją seryjną a unikatową. W centrum tych praktyk znajduje się materiał — glina, która nie jest neutralna, lecz podlega przemianom i zapisuje ślady czasu, pracy i energii. Prace na wystawie pokazują różne sposoby myślenia o funkcji: jako relacji, doświadczeniu, systemie lub przestrzeni. Łączy je wrażliwość na to, jak obiekty działają w codziennym życiu — jak są używane, dotykane, naprawiane i zapamiętywane” – mówi kuratorka wystawy, Mika Drozdowska.

Mika Drozdowska

– absolwentka Wydziału Ceramiki i Szkła na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Uniwersytetu w Anadolu w Eskisehir (Turcja). Obecnie pełni funkcję kuratorki galerii SIC! BWA Wrocław, którą przekształciła z Galerii Szkła i Ceramiki, wprowadzając nową jakość opartą na eksperymentach i poszukiwaniach artystycznych. Jej prace koncentrują się na szkle i ceramice jako mediach sztuki współczesnej, ale z czasem rozszerzyła je o zagadnienia dotyczące nie tylko samego materiału, lecz także jego historycznego, geopolitycznego, społecznego i ekologicznego kontekstu. W szczególności fascynują ją takie tematy, jak „transparentność”, „kruchość” czy „widzialność”. Sztuka w przestrzeni publicznej jest kolejnym obszarem, który stanowi integralną część jej twórczości, czego przykładem są projekty takie, jak gra miejska „GlassGo” oraz „Sztuka na Zamówienie” – Mobilna Galeria z wystawą „Gatunki Inwazyjne” Bena Wrighta.

Autorka licznych wystaw sztuki współczesnej. W latach 2014-2019 współtworzyła program rezydencyjny w BWA Wrocław Galeriach Sztuki Współczesnej. Na zaproszenie Pilchuck School of Glass w Stanwood zorganizowała międzynarodową wystawę zbiorową z okazji 50-lecia programu Emerging-Artists-in-Residence „Autonomous Zones”. Członkini zarządu Gent Glass Studio w Belgii (2021-2024) oraz zarządu Glass Art Society (GAS) od 2023 roku. Laureatka Wrocławskiej Nagrody Artystycznej 2024.